آنها كه امشب چون من بيننده‌ي فيلم مستند پژمان مظاهري‌پور از شبكه‌ي 4 سيما بودند، حتماً بسيار حيرت كردند كه چگونه يك شبكه‌ي دولتي تلويزيوني، فيلمي را نمايش مي‌دهد كه در آن شديداً به ساخت چنين سدي در محوطه‌ي تاريخي تنگه‌ي بلاغي اعتراض شده و با جزئيات به ذكر ارزش‌هاي تاريخي اين تنگه پرداخته و آنها را نمايش مي‌دهد؛ آن هم سدي كه به دستور شخص رئيس‌جمهور فرمان آبگيري آن صادر شد.

    جالب‌تر آن كه در اين فيلم براي اولين بار تأكيد شد كه تعداد درختان كهنسال و ارزشمند معدوم شده در بالادست سد سيوند، به هزاران اصله مي‌رسد.
    جمله‌ي پاياني اين اثر مستند را هرگز فراموش نمي‌كنم:

«دولتمردان ايران بايد بدانند كه اگر خداي ناكرده كوچكترين گزندي در اثر آبگيري سد سيوند به آرامگاه كوروش وارد شود ، مردم ايران هيچ عذر و بهانه‌اي را از آنها نخواهند پذيرفت و هرگز چنين رهبراني را نخواهند بخشيد.»

 تصحیح جمله ی پایانی از قول یک دوست عزیز که برایم کامنت گذاشته است:

"مردم ایران پاسارگاد را دوست داشته و با این بنا پیوندی عاطفی دارند. هر گروهی از این مردم علاقه خود را به نحوی ابراز می‌کنند. حتی به واسطه صرف نهار در کنار مقبره کوروش. با قاطعیت می‌توان گفت که اگر به هر دلیل کوچکترین خسارتی به پاسارگاد وارد آید، هیچ کدام از مسوولین توان پاسخگویی به خشم مردم ایران را ندارند. پس از هم‌اکنون به هشدارها توجه کنند، و مراقب وظایف خود باشند. چرا که با تشکیل دریاچه سد و بالا آمدن سطح آب‌های زیر زمینی و گسترش رطوبت در منطقه، موجبات تخریب آرامگاه کوروش فراهم می‌شود."

انتاب بهترين و بدترين وبلاگ سال ۸۵

دوستان عزيز مي توانيد با مراجعه به لينك زير بهترين و بدترين وبلاگ خود را در زمينه محيط زيست انتخاب كنيد گزيده بهترين و بدترين وبلاگ در سال ۱۳۸۵ دوستان عزيز فراموش نكنيد كه انتخاب با شماست و اين حق شماست كه راي دهيد  http://hamnahad.blogfa.com

باستانشناسان، پژوهشگران، و کاوشگران شرکت کننده در همايش تنگه بلاغی!
در طی نزديک به دو سالی که از فعاليت کميته بين المللی نجات پاسارگارد می گذرد ما بارها و بارها خبرها و گزارش هايي از کاوش ها و کشفيات هيجان انگيز شما را خوانده و  در سايت کميته منعکس کرده و برای هزاران هزار تن از شيفتگان آثار باستانی و فرهنگ ايرانزمين فرستاده ايم. و چنين است که نام تک تک شما برای ما ده ها هزار انسان فرهنگ دوست در سراسر جهان نام هایی آشنا و محترم است. ما همگی، با وسواس و نگرانی و اميد، تلاش های تک تک شما را دنبال کرده ايم، و می دانيم که شما در حد توان تان برای حفظ آثار باستانی تنگه بلاغی کوشيده ايد.
 اما اکنون به نظر می رسد که قرار است با برگزاری اين همايش پايان کار شما در اين راه دو ساله نيز اعلام شود و به احتمال قريب به يقين برنامه آن است که سازمان ميراث فرهنگی با دريافت موافقت نامه ای به امضای شما شرکت کنندگان در عمليات موسوم به «نجات بخشی»، فرمان به آب بستن و غرق کردن تنگه بلاغی را صادر کند.
بنظر نمی رسد لازم باشد تا درباره تنگه بلاغی با شما چيزی گفته شود؛ چرا که شما بيش از هر کسی آگاه هستيد که در تنگه بلاغی چه آثار و گنجينه هايي وجود دارند، و بيش از هر کسی می دانيد که چه چيزهاي ديگری در زير سد سيوند وجود دارد و چه آثار گرانقدری که با آبگيری سد سيوند غرق شده و نابود خواهند شد؛ ماهيت اين آثار کشف نشده اما وجود آنها قطعی است ـ همانگونه که تا دو سال پيش هيچکدام از شما به وجود همين کشفياتی که به عمل آورده ايد واقف نبوديد.
ما می دانيم که آن چه به عنوان «عمليات نجات بخشی» از آن نام برده می شود چيزی بيش از «جمع آوری اطلاعات» نيست؛ اطلاعاتی که يقيناً با رنج و کار شبانه روزی شما به دست آمده است. اما باز هم شما خوب می دانيد که اين اطلاعات نمی توانند جانشين آنچه از دست می روند شوند و، در عين حال، در بر گيرنده يک صدم از آنچه که در آن منطقه وجود دارد نيز نيستند. بدين سان، با شروع آبگيری چيزی از آنچه هایی که در آن منطقه وجود دارند برای ملت ايران باقی نخواهد ماند.
شما فقط با خاک و گل و مجسمه و سنگ کار نمی کنيد، شما خوب می دانيد که بخشی از روح فرهنگی و هويت ملی مردمان ايرانزمين و نشانه های روشنی از تلاش های بشری در آن منطقه حضور دارد. نابودی تنگه بلاغی و دشت پاسارگاد، حتی اگر خوش بينانه فکر کنيم که به آرامگاه کوروش بزرگ لطمه ای وارد نمی شود، لطمه کمی برای تاريخ و فرهنگ ما نيست. آيا وجود سدی که اکثرکارشناسان معتقدند که حتی برای کشاورزان منطقه هيج سودی ندارد و محيط زيست منطقه را هم نابود خواهد کرد آنقدر ارزش دارد که بخش مهمی از آثار و گنجينه های باستانی ما و کل بشريت در راه آن نابود شوند؟
آنچه که حداقل هزاران هزار  انسان شريف که به گنجينه های فرهنگی و بشری علاقمند هستند از شما انتظار دارند آن است که، برای نجات اين منطقه، برکنار از هرگونه حسابگری های رايج،  و از طريق توضيح دقيق و صريح به مسئولان امر، از آنان بخواهيد تا از اين نيت هولناک منصرف شوند. انسان هميشه در اين بزنگاه های تاريخی قرار نمی گيرد و در جايگاهی نمی نشيند که بتواند بخشی از تاريخ و فرهنگ ملتی بزرگ را نجات دهد يا ويران سازد. شما اکنون در چنين جايگاهی قرار گرفته ايد.
آرزو می کنيم که نام شما برای نسل های آينده ستايش برانگيز باقی بماند.
22 دی 1358 – 13 ژانويه 2007
کميته بين المللی نجات پاسارگاد